کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
استغفار پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
استغفار
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] 'esteqfār ۱. طلب مغفرت کردن؛ آمرزش خواستن؛ توبه کردن.۲. «استغفراللّه» گفتن.
-
جستوجو در متن
-
ستغفار
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [مٲخوذ از عربی، مخففِ استغفار] [قدیمی] seteqfār = استغفار
-
مستغفر
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی] [قدیمی] mostaqfer کسی که استغفار میکند؛ آمرزشخواهنده.
-
پتت
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [پهلوی: patet] petat ۱. توبه؛ استغفار.۲. (اسم) توبهنامه.
-
ودا
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [سنسکریت] vedā کتاب مقدس هندوئیزم به زبان سنسکریت که پیش از مذهب بودایی وجود داشته و شامل دعاها و سرودهای مذهبی و عباراتی در توبه و استغفار است.
-
استغفراللـه
فرهنگ فارسی عمید
(شبه جمله) [عربی (= از خدا طلب آمرزش میکنم)] 'astaqferollāh ۱. در مقام توبه و استغفار گفته میشود: خدایا مراببخش، استغفرالله!.۲. در هنگام نفی و انکار گفته میشود؛ هرگز؛ خدا نکند: ◻︎ من رند و عاشق وآنگاه توبه / استغفراللّه استغفراللّه (حافظ: ۸۳۶...
-
عارف
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [عربی] 'āref ۱. شناسنده؛ دانا.۲. (تصوف) کسی که خدا او را به مرتبۀ شهود ذات و اسما و صفات خود رسانده باشد؛ کسی که عبادت حق را از آن جهت میکند که او را مستحق عبادت میداند نه از جهت امید ثواب یا خوف از عقاب؛ کسی که برای رسیدن به معرفت خ...