کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
استعمال پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
استعمال
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] 'este'māl ۱. به کار بردن؛ استفاده کردن.۲. مصرف کردن: استعمال مواد مخدّر.
-
جستوجو در متن
-
بنگی
فرهنگ فارسی عمید
(صفت نسبی، منسوب به بنگ) bangi معتاد به استعمال بنگ.
-
سماعی
فرهنگ فارسی عمید
(صفت نسبی، منسوب به سماع) [عربی: سماعیّ، مقابلِ قیاسی] (ادبی) samā'i کلماتی که از فصحا شنیده شده و در نظم و نثر استعمال کردهاند و دیگران هم استعمال میکنند و موقوف بر قاعده نیست و بر آنها قیاس نمیتوان کرد.
-
علائم
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [مٲخوذ از عربی، جمعِ علامة] ‹علایم› 'alā'em = علامت Δ در فارسی ساخته شده و در عربی استعمال نمیشود.
-
انقاس
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی، جمعِ نِقس] [قدیمی] 'anqās مداد یا مرکّب که با آن مینویسند. Δ در فارسی بهصورت مفرد استعمال میشود.
-
لازم الاضافه
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی] [قدیمی] lāzemol'ezāfe در دستور زبان، کلمهای که باید بهصورت اضافه استعمال شود، مانند برایِ، از بهرِ.
-
تبارک اللـه
فرهنگ فارسی عمید
(شبه جمله) [عربی (= پاک و منزه است خدا)] tabārakallā(a)h هنگام مدح و در حال تعجب از خوبی و زیبایی کسی یا چیزی استعمال میکنند.
-
هل من مبارز
فرهنگ فارسی عمید
[عربی] (شبهجمله، اسم) [قدیمی] halmenmobārez آیا مبارزی هست؟ Δ هنگام خودستایی کردن و مبارز طلبیدن استعمال میشود.
-
مجاز
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی، مقابلِ حقیقت] (ادبی) majāz استعمال کلمهای در غیر معنی حقیقی خود که از جهتی مناسبت با معنی اصلی داشته باشد.
-
فدوی
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [مٲخوذ از عربی] fadavi ۱. [منسوخ] در نوشتار یا گفتار در مقابل بزرگان بهجای کلمۀ «من» استعمال میشود.۲. [مجاز] = فدایی
-
ملکیت
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: ملکیّة] (حقوق) melkiy[y]at حق تصرف، استعمال، انتفاع، و انتقال که شخص در ملک خود و چیزی که متعلق به اوست در حدود مقررات قانون دارد.
-
واویلا
فرهنگ فارسی عمید
(شبهجمله) [عربی: واوَیلا] ‹واویلاه› vāveylā ۱. کلمۀ افسوس که در نوحه و ماتم استعمال میکنند.۲. مصیبت و حادثۀ بزرگ.
-
ورپریدن
فرهنگ فارسی عمید
(مصدر لازم) [عامیانه، مجاز] varparidan به مرگ ناگهانی از دنیا رفتن؛ جوانمرگ شدن. Δ بیشتر دربارۀ کودکان استعمال میشود.
-
اوباش
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی: اَوباش، جمعِ وَبش و بَوش] 'o[w]bāš ۱. مردم پست، فرومایه، بیسروپا، ولگرد، عامی، و بیتربیت که موجب آزار دیگران میشوند.۲. هر کدام از اینگونه افراد. Δ مفرد آن در عربی است که در فارسی استعمال نمیشود؛ کلمۀ اوباش را گاهی در فارسی...