کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
استاد در کار خود پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجو در متن
-
دیژیتالین
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [فرانسوی: digitaline] (زیستشناسی) dižitālin مادۀ سمی متبلور که از برگهای گل انگشتانه گرفته میشود و در بیماریهای قلبی برای تقویت و تنظیم کار قلب به کارمیرود.
-
چربی
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [پهلوی: čarpīh] ‹چربه، چربو› čarbi ۱. مادۀ آلی درون بدن حیوانات و دانۀ گیاهان که در آب حل نمیشود؛ پیه.۲. [مجاز] سرشیر.۳. قیماق.۴. (اسم مصدر) چرب بودن؛ روغندار بودن.۵. [مقابلِ درشتی و خشونت] [مجاز] نرمی؛ ملایمت؛ رفق؛ مدارا؛ ملاطفت: ◻︎ به هر ک...
-
کار
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، اسم مصدر) [پهلوی: kar] kār ۱. آنچه کسی انجام میدهد؛ عمل.۲. فعالیتی که فرد در ازای آن پول دریافت میکند؛ پیشه؛ شغل.۳. آنچه فرد را به خود مشغول میکند؛ سرگرمی.۴. وظیفه.۵. گرفتاری؛ مشغولیت.۶. کار گرهخورده؛ مشکل.۷. [مجاز] محصول؛ تولیدشده؛ اثر: ای...
-
زار
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [پهلوی: zār] zār ۱. نابسامان؛ شوریده و درهم: حالِ زار، کارِ زار، ◻︎ عشق را عافیت به کار نشد / لاجرم کار عاشقان زار است (انوری: ۷۷۷)، ◻︎ چه مردی کند در صف کارزار / که دستش تهی باشد و کارْزار (سعدی۱: ۷۵)، ◻︎ ای تو دلآزار و من آزردهدل / دل شده ...
-
معاود
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [عربی] [قدیمی] mo'āved ۱. مواظب.۲. ماهر در کار خود.
-
نااوستا
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) ‹نااوستاد، نااستاد› [قدیمی] nā'ustā آنکه در کار خود مهارت ندارد.
-
زیان کار
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) ziyānkār کسی که از کار خود زیان ببرد؛ ضررکننده؛ زیانبرنده؛ زیانگر.
-
چنته
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [مغولی] čante ۱. کیسه.۲. توبره.۳. کیسهای که درویشان و شکارچیان با خود برمیدارند و در آن توشه یا اسباب کار خود را میگذارند.۴. [مجاز] اطلاعات؛ دانش ذهنی.
-
مقصر
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [عربی] moqasser آنکه در کار و تکالیف خود کوتاهی و سستی کند؛ کوتاهیکننده؛ تقصیرکار.
-
سرخود
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [مجاز] sar[e]xod ۱. خودسر؛ خودرٲی.۲. آزاد و رها.〈 سرخود کار کردن: [مجاز] به میل خود و از پیش خود و بدون دستور کار کردن.
-
هم شاگردی
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) ‹همشاگرد› hamšāgerdi دو یا چند تن که در یک کلاس درس بخوانند یا زیر دست یک استاد کار بکنند.
-
قدریه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت نسبی، منسوب به قَدَر) [عربی: قدرِیَّة، مقابلِ جبرِیَّة] (فلسفه) qadariy[y]e فرقهای از مسلمانان که منکر قضا و قدر هستند و هر کسی را در کار خود فاعل مختار میدانند. آنها معتقدند انسان در اعمال و رفتار خود آزاد است و میتواند کاری را به ارادۀ ...
-
آب دست
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [قدیمی] 'ābdast ۱. آبی که با آن دستوروی خود را بشویند: ◻︎ هم خلال از طوبی و هم آبدست از سلسبیل / بلکه دستآب همه تسکین رضوان آمده (خاقانی: ۳۶۹).۲. وضو.۳. شستوشو پس از قضای حاجت؛ طهارت.۴. = مستراح۵. (صفت) چابک و ماهر و استاد در کار.
-
متجاهر
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [عربی] [قدیمی] motajāher کسی که عمداً کار و عمل خود را آشکار سازد.
-
توکل
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] tavakkol کار خود را به خدا واگذاشتن و به امید خدا بودن.