کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
استادی پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجو در متن
-
استادانه
فرهنگ فارسی عمید
(قید، صفت) 'ostādāne با زبردستی و استادی؛ از روی استادی و مهارت؛ ماهرانه.
-
حذاقت
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: حذاقة] ha(e)zāqat مهارت؛ استادی.
-
ماهرانه
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی. فارسی] māherāne ۱. با مهارت.۲. (قید) از روی مهارت و استادی.
-
مهارت
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: مهارة] mahārat ۱. ماهر بودن در کاری.۲. استادی؛ زیرکی؛ چابکی و زبردستی در کار.
-
ناشی
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی: ناشئ] nāši ۱. کسی که هنوز در کار خود استادی و مهارت پیدا نکرده؛ تازهکار؛ بیتجربه.۲. پیداشونده؛ پدیدآمده.۳. (قید) ناشیانه.
-
هیربد
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹هربد› hirbad ۱. موبدانی که علاوه بر موبدی سمت استادی و آموزگاری هم داشتهاند؛ معلم علوم دینی زردشتی.۲. قاضی زردشتی.
-
دانش آباد
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [قدیمی] dāneš[']ābād ۱. آبادشده به دانش؛ جایی که به علم و دانش آبادی و رونق گرفته.۲. مرکز و محفل علم و دانش: ◻︎ نیست در هیچ دانشآبادی / فحل و داناتر از من استادی (نظامی۴: ۶۴۹).
-
تنوق
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] [قدیمی] tanavvoq ۱. در خوراک و پوشاک تفنن کردن و به آن اهمیت دادن.۲. امری یا کاری را بهخوبی و بهاستادی انجام دادن.۳. ذوق و سلیقه به کار بردن.۴. خوشسلیقگی؛ حُسن ذوق.