کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
ادب کردن پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
واژههای مشابه
-
ادب آموز
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت فاعلی) [عربی. فارسی] [قدیمی] 'adab[']āmuz ۱. آنکه علم ادب درس میدهد؛ آنکه درس ادب و اخلاق میدهد.۲. استاد؛ معلم.۳. کسی که ادب فرامیگیرد؛ شاگرد؛ متعلم.
-
ادب پذیر
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی. فارسی] 'adabpazir آنکه میتواند ادب یاد بگیرد.
-
ادب پرور
فرهنگ فارسی عمید
(صفت فاعلی) [عربی. فارسی] 'adabparvar آنکه ادیبان و اهل ادب را دوست دارد و آنان را تشویق و ترغیب میکند؛ دوستدار دانش و فرهنگ.
-
ادب خانه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی. فارسی] 'adabxāne ۱. [منسوخ] دبستان؛ مکتب؛ مدرسه.۲. [قدیمی] مستراح.
-
بی ادب
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [فارسی. عربی] bi'adab ۱. بیدانش.۲. بیفرهنگ.۳. بیتربیت.۴. گستاخ.
-
جستوجو در متن
-
فراهیختن
فرهنگ فارسی عمید
(مصدر متعدی) ‹فراهختن، فرهختن› [قدیمی] farāhixtan ۱. ادب کردن؛ تربیت کردن.۲. برکشیدن.
-
تادیب
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] ta'dib ۱. ادب کردن؛ تربیت کردن.۲. [مجاز] تنبیه کردن.
-
برهیختن
فرهنگ فارسی عمید
(مصدر متعدی) [قدیمی] barhixtan ۱. برکشیدن؛ برآوردن.۲. ادب کردن؛ تربیت کردن.
-
تعزیر
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] ta'zir ۱. نکوهش کردن؛ ملامت و سرزنش کردن.۲. ادب کردن.۳. چوب زدن.
-
پرهیختن
فرهنگ فارسی عمید
(مصدر متعدی) [پهلوی: pahrēxtan, parextan] ‹پرهختن، برهیختن› [قدیمی] parhixtan ۱. پرهیزیدن؛ پرهیز کردن.۲. ادب کردن؛ تربیت کردن.۳. برآوردن؛ برکشیدن.
-
فرهیختن
فرهنگ فارسی عمید
(مصدر متعدی) ‹فرهختن› [قدیمی] farhixtan تربیت کردن؛ ادب آموختن.
-
فرهنجیدن
فرهنگ فارسی عمید
(مصدر متعدی) [قدیمی] farhanjidan ادب کردن؛ تربیت کردن: ◻︎ چنانت بفرهنجم ای بدنهاد / که ناری دگرباره ایران به یاد (فردوسی۲: ۴۲۹).
-
ترشیح
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] [قدیمی] tarših ۱. اندکاندک شیر دادن مادر به بچه تا قدرت مکیدن پیدا کند.۲. لیسیدن چرک و ریم نوزاد آهو بهوسیلۀ مادهآهو.۳. پروردن و ادب کردن و آماده کردن.۴. خود را داوطلب کاری یا مقامی کردن.
-
گستاخ
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [پهلوی: vistāxv] ‹وستاخ، بستاخ، استاخ، اوستاخ، بیستاخ› gostāx ۱. بیادب.۲. [قدیمی] نترس؛ جسور؛ دلیر؛ بیپروا.〈 گستاخ آمدن: (مصدر لازم) [قدیمی] اظهار گستاخی کردن؛ بیپروایی نمودن.