کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
آواز بلبل پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
واژههای مشابه
-
خوش آواز
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) xoš[']āvāz دارای آواز و صدای خوشایند و دلنشین.
-
جستوجو در متن
-
بلبل
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) bolbol ۱. (زیستشناسی) پرندهای خوشآواز و به اندازۀ گنجشک با پشت قهوهای و شکم خاکستری.۲. [قدیمی] = بلبله
-
تغرید
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] [قدیمی] taqrid ۱. آواز خواندن.۲. پرندۀ خوشآواز.۳. بانگ بلبل.
-
چهچه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم صوت) ‹چهچهه› čahčah آواز بلبل و سایر پرندگان خوشآواز.〈 چهچه زدن: (مصدر لازم)۱. آواز خواندن پرندگان خوشآواز.۲. (موسیقی) [مجاز] تحریر دادن صدا.
-
زندخوان
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت فاعلی) [قدیمی] zandxān ۱. خوانندۀ کتاب زند؛ پیشوای زردشتی.۲. (اسم) [مجاز] بلبل؛ هرپرندۀ خوشآواز.
-
خوش سرا
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) ‹خوشسرای› [قدیمی] xošso(a)rā = خوشآواز: ◻︎ نگه داشت بر طاق بستانسَرای / یکی نامور بلبل خوشسرای (سعدی۱: ۱۵۶).
-
سبک بالان
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) (زیستشناسی) [قدیمی] sabokbālān راستهای از پرندگان کوچک و تیزپر که بسیاری از آنها خوشآواز هستند، مانند بلبل، قناری، گنجشک، و امثال آنها.
-
صبح خوان
فرهنگ فارسی عمید
(صفت فاعلی) [عربی. فارسی] [قدیمی] sobhxān ۱. ویژگی مرغی که هنگام صبح آواز میخواند.۲. (اسم، صفت فاعلی) (زیستشناسی) [مجاز] بلبل: ◻︎ چه حالت است که گل در سحر نماید روی / چه آتش است که در مرغ صبحخوان گیرد (حافظ: ۱۰۳۵).
-
ساری
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹سارو، ساره، سارک، ساروک، سراج، سارچه، ساسر، شار، شارک، شارو، سارنگ، سارنج› (زیستشناسی) sāri نوعی سار کوچک و خوشآواز با پرهای سیاه و خالهای سفید که کمی بزرگتر از سارهای ملخخوار است: ◻︎ ز بلبل سرود خوش، ز صلصل نوای نغز / ز ساری حدیث خوب، ز ...
-
صدا
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی: صدیٰ] ‹صدی› se(a)dā ۱. آواز؛ بانگ: ◻︎ تو را که این همه بلبل نوای عشق زند / چه التفات بُوَد بر صدای منکر زاغ (سعدی: لغتنامه: صدا).۲. آوازی که در کوه یا جای دیگر میپیچد و دوباره به گوش میرسد؛ آوازی که از انعکاس صوت بهوجود میآید: ◻︎ ای...